ترکمن واطن سورلر بیرلیگی

دمکراسی یا حقوق شهروندی ؟

بدنبال کنفرانس آینده ایران : حکومت غیرمتمرکز ، فدرالیسم ...؟ که توسط انجمن پژوهشگران ایران برگزار شد . و به صورت زنده نیز پخش گردید . و از جمله موارد قابل تحسین این کنفرانس بود . مباحث و دیدگاههای مختلفی مطرح شد . که در میان مباحث دو نوع بینش غالب وجود داشت . گروهی که معتقد بودند حق شهروندی اولویت دارد و بدینوسیله مشکل ملیت ها ( به قول آنها اقوام ) حل میشود . و گروهی دیگر با دفاع از نظام فدرالی و ارزشهای آن ، نظام فدرالی را مقدمه حقوق شهروندی و عامل گسترش عدالت اجتماعی و توزیع قدرت از متمرکز به نا متمرکز میدانستند . اما در لابلای تمامی مباحث و دیدگاهها یک اصل نادیده گرفته شد . و حتی از سوی نماینده حرکت ملی ترکمنستان ایران نیز به آن اشاره نشد . و آن اینست که : حقوق شهروندی ، نظام فدرالی و یا حتی حق تعیین سرنوشت جزئی از دمکراسی میباشند . فرض بر اینکه در ایران یک حکومت دمکراتیک سر کار آمد و حقوق شهروندی را نیز تامین کرد . اگر یکی از ملیت های 6 گانه ایران با توجه به افکار عمومی و همه پرسی ملت خود خواهان ایالت خودمختار و یا حق تعیین سرنوشت شد . واکنش دولت مرکزی چه خواهد بود ؟
آیا باز هم به بهانه تجزیه طلبی و با استناد به اینکه حقوق شهروندی تامین شده ، زمینه یک قتل عام گسترده و نسل کشی توجیه شده و از پیش ترسیم شده مهیا نخواهد شد ؟
آیا پروسه شوونیسم که از زمان سلطنت پهلوی شروع و در زمان حکومت شیعه فعلی از دو وجه مذهبی و ملی ادامه دارد . با تعویض نوع رژیم متوقف خواهد شد ؟ و یا فقط نوع رژیم عوض شده و شوونیسم فارسی به پروسه خود ادامه خواهد داد ؟
طبیعی است وقتی که تمام ابزار و درآمدها در دست دولت متمرکز مرکزی باشد . شوونیسم به پروسه خود تا نتیجه قطعی ادامه خواهد داد . تا نقطه ای که دیگر نه ملیتی دیگر و نه مذهبی دیگر و نه زبانی دیگر باشد . و امروز آنهایی که بحث تقدم حقوق شهروندی را به عنوان ترفند پیش میکشند . فی الواقع دمکراسی را دوست دارند . اما برای خود نه برای دیگران ! از اینرو هوشیاری بر تمامی احزاب و سازمانهای ملیت های تحت ستم ایران الزامی است . یعنی ما دمکراسی را میپذیریم اما با تمامی ابعاد و تعاریف آن نه اینکه وقتی مسئله فدرالیسم ویا حق تعیین سرنوشت با مراجعه به افکار عمومی و همه پرسی مطرح شد . این خط قرمزی باشد برای آنهایی که به بهانه تمامیت ارضی دمکراسی را زیر پا بگذارند ! و یا اینکه برای پذیرش دمکراسی تبصره بیاورند ! و یا اینکه دمکراسی را در حقوق شهروندی خلاصه کنند ! و یا برای گریز و انحراف در مسئله بگویند : ما مسائل حل نشده زیادی از جمله حقوق زنان ، آزادی بیان ، آزادی افکار ، آزادی باور ، آزادی مذهبی و تقسیم ثروت.... داریم . این موارد یاد شده جزئی از دمکراسی و در پروسه دمکراسی خواهد بود . که امید دارم در آینده جایگزین پروسه شوونیسم فارسی گردد.

منبع : ترکمن گلوبال

اهل سنت ایران

من ايرانيم ولي به ايراني بودنم افتخار نمي كنم

چگونه مي توانم به ايراني بودنم افتخار كنم در حاليكه زبان مادري مرا از من گرفتند . در ميان ما تركمن ها كمتر كسي را خواهيد ديد كه بتواند به زبان اصيل تركنمي تكلّم كند بدون اضافه نمودن لغات فارسي . كمتر كسي را خواهيد ديد كه بتواند با تبعيت از رسم الخط تركمني مطلبي را نگارش نمايد . آيا اين واقعاً حق قوم تركمن نيست كه زبان و خط خويش را بشناسد و از آن استفاده كند ؟ در كجاي اين دنياي پهناور حق تكلّم و نگارش به زبان مادري را از ملّتي گرفتند ؟ آيا اين حق از آن ما نيست كه در مدارس تركمن صحرا درسي را با عنوان زبان و ادبيات تركمن داشته باشيم تا فرهنگ و ادب تركمن اين ميراث ارزشمند نياكان ما به آيندگان منتقل شود .

هم اكنون اگر از دانش آموزي تركمن در مورد مختومقلي فراغي و اشعار و عقايدش ، در مورد كمينه ، ملانفس و نيزدرباره ي ده ها نويسنده و شاعر تركمن و آثارشان سئوالي عنوان كنيم آيا آن دانش آموز مي تواند به سئوال ما پاسخ دهد ؟ آيا هيچ اطلاعي از گذشتگان و تاريخ پر افتخار قوم تركمن دارد كه بر تركمن بودن خويش ببالد و به آن افتخار كند . هجوم زبان و فرهنگ فارسي را مي توان در لايه هاي دروني بافت اجتماعي تركمن مخصوصاً در كانون خانواده ها مشاهده كرد كه اين جاي بسي تأسف و تأثر را دارد .

چگونه مي توانم به ايراني بودنم افتخار كنم در حاليكه لباس ملّي و اصالت مرا از من به زور گرفتند . هم اكنون كمتر مرد يا زني را مي بينيد از تركمن ها كه لباس ملّي تركمن بر تنش جلوه داده باشد . تهاجم فرهنگ بيگانه حتي به اين تنها مظهر قوم تركمن هم رحم نكرده و آن را با تمام زيبايي هايش از ما دريغ كرده . اگر فقط يك لحظه به دانش آموزان دختر تركمن در مسير مدرسه دقت كنيد با تعجب خواهيد ديد كه در پوشش اين دانش آموزان هيچ اثري از فرهنگ اصيل تركمن وجود ندارد . اگر هم در ميانشان فردي بخواهد از روي غيرت ملّي خويش لباس تركمني بر تن كند با مقاومت و ممانعت شديد روبرو خواهد شد . آنهايي كه اعتراض مي كنند بر قانون اروپاييان مبني بر ممانعت از ورود دانش آموزان و دانشجويان محجّبه در محيط آموزشي ، چگونه به خود حق مي دهند كه در يك ممكلت اسلامي از ورود دانش آموزان دختر تركمن آن هم با كاملترين و زيباترين حالت حجاب به مدارس جلوگيري مي كنند ؟ آيا اين عمل ايشان از قانون اروپاييان زشت تر نيست ؟

به نظر من وقت آن رسيده كه ما اين مطالبلات بر حق خود را با صدايي هر چه بلندتر اعلام كنيم و تحقق آن را از نظامي كه شعارش عدالت است خواستار باشيم .

من بير تركمن ، تركمن بولانيم اوچين قووانياريم يونه ايرانلي تركمن بولانيما قووانيپ بيلميارين

منبع : وبلاگ کمیش دپه چی

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بر عموم مسلمین مبارک باد

یتئب گلن آراز آی و شهر رمضان بوتین مسلمان امتینا و الایتا بیگ ترکمن میلتینه مبارک بولسئن.

طرز تفکر و برداشت هر فردی با فرد دیگر متفاوت است . و دلیل هم ندارد ما بخواهیم افکار خودمان را به دیگران بقبولانیم . آنچه که مشخص است عملکرد فرد بیانگر اندیشه و خواسته درونی آن فرد است . در حال حاضر مسئله اندیشه فردی و خواسته ملی برای ما ترکمنها با توجه به رشد سریع جامعه مدنی توام با پیشرفت تکنولوژیک مشکل آفرین شده است .  در شرایطی که باز کردن یک وبسایت و یا وبلاگ بسیار آسان گشته تطبیق خواسته ملی با خواسته فردی بسیار مشکل است . شاید یک فرد یا شخصی به صراحت نگوید برای من ملت ترکمن مهم نیست . بلکه مهم خود من هستم . اما با گفته هایش و نوشته هایش با مصاحبه هایی که در وبلاگش قرار میدهد و واکنشها و روابطش با افراد مشکوک عملآ نشان میدهد . ما نمیتوانیم از فلان سایت یا وبلاگ یا نویسنده و یا دکتر تاریخ بخواهیم مثل ما عمل کند . زیرا وابستگی ها مطرح است . گروهی وابسته به فداییان اکثریت به نام ترکمن سایت باز میکنند که دقیقآ در جهت منافع همان سازمان حرکت میکنند . و از آنجایی که به صورت خبری و اطلاع رسانی عمل میکنند از مرامنامه خبری نیست ! عوامل ج .ا نیز بیکار ننشسته و به نام فعال فرهنگی و هنری ترکمن سعی میکنند در صف فعالین نفوذ کرده و در نهایت بین فعالین سیاسی و فرهنگی ملت ترکمن تفرقه ایجاد نمایند . از اینرو تشکیل اتحادیه بین نیروهای ملی گرای ترکمن و شناساندن آن به ملت ترکمن بهترین راه برای مرز بندی بین نیروهای وفادار به منافع ملت ترکمن و وفارداران به منافع شخصی و سازمانی است .